سی و یک نما - "ونسا ردگریو" شخصیت خاصی است چه به عنوان یک بازیگر و چه یک کنشگر اجتماعی.
او ۶ بار نامزد اسکار شده و یک بار در سال ۱۹۷۷ برای فیلم "جولیا" ساختهی ارزشمند فرد زینهمان آن را به دست آورده است. بیشتر فیلمهای او از ماندگارترین و مشهورترین فیلمهای تاریخ سینماست.
از " مردی برای تمام فصول" تا "آگراندیسمان"، از "قطار سریعالسیر شرق" تا "ماموریت غیر ممکن" و .... او ۴۸ سال پیش و در زمان دریافت جایزه اسکار با دفاع از مردم فلسطین، مراسم اسکار را جنجالی کرد و حالا در سن ۸۸ سالگی بر روی ویلچر نشست و به جمع معترضان به گرسنگی کودکان غزه در تظاهرات شان همراه شد. او بالاترین جایزه را از مردم صلحطلب و انساندوست نه با مجسمه اسکار بلکه این بار با قابلمه و کفگیرش تصاحب کرد و در میان تمام چهرهها و ستارگانی که معترض به کشتار مردم و کودکان فلسطین شدهاند به عنوان چهرهای برتر مورد تحسین قرار گرفت.
بالاتر از "ناتالی پورتمن" ستارهی ستودنی که خود یک اسرائیلی است. عکسی که از ونسا ردگریو منتشر شده را می بینید، عکاس این عکس "میسن هریمن" درباره آن نوشته: "وقتی ونسا ردگریو بازیگر بزرگ و سرمایهی ملیمان، را دیدم که سالها پس از سخنرانیاش در مراسم اسکار ۷۸، هنوز برای به رسمیت شناختن انسانیت فلسطینیها مبارزه میکند، اشک در چشمانم حلقه زد.
او برای این هدف سختیهای زیادی کشیده است، اما امروز همچنان همبستگی خود را در لندن نشان میدهد، و قابل تحسین است. ونسا ردگریو همچنین همسر فرانکو نرو بازیگر سرشناس جهان است. در ادامه تصاویری از نقشآفرینیهای وی را می بینید.
سی و یک نما - آکادمی اسکار به دلیل نام نبردن از حمدان بلال کارگردان «سرزمین دیگری نیست» در بیانیه خود و با توجه به اعتراض نزدیک ۷۰۰ عضو، عذرخواهی کرد.
سی و یک نما - وقتی در ماه آگوست سال گذشته میلادی "آلن دلون"از دنیا رفت و جهان را تحت تاثیر قرار داد، رسانههای آمریکایی نسبت به این اتفاق کاملا منفعل بودند و انگار واکنش دنیا را به این آن نمیدیدند. آلن دلون نه یک ستارهی تکرار نشدنی در سینمای فرانسه و بازیگر موج نو این کشور و نماد جذابیت مردانه در سینما، بلکه نمادی از یک کارآکتر طغیانگر، جسور و مرز بین قهرمان و ضدقهرمان در تاریخ سینمای جهان بود. بازیگری که نه تنها در کشور خود بلکه در کنار بازیگران برجستهی هالیوود هم نقشهای ماندگاری در آثار ایفا کرده اما هرگز بردهی هالیوود نشده است.
سی و یک نما - نود و هفتمین دوره جوایز اسکار در تاریخ یکشنبه، ۲ مارس ۲۰۲۵، در سالن دالبی تئاتر لسآنجلس برگزار شد و با حواشی و اتفاقات جالبی همراه بود.
سی و یک نما - در حالی که شمارش معکوس برای برگزاری نود و هفتمین مراسم جوایز آکادمی اسکار که در تاریخ 2 مارس 2025 (12 اسفند 1403) شروع شده اما دیگر اشتیاق و کنجکاوی چندانی برای سرنوشت فیلمهای سال گذشته به چشم نمیخورد چرا که کیفیت فیلمها قابل قیاس با آثاری که (برای مثال) در دههی نود قرن بیستم ساخته شده را نمیبینیم.
سی و یک نما - نامزدهای نود و هفتمین دوره جوایز اسکار روز پنجشنبه اعلام شد و صبح بزرگی برای فیلمهای «امیلیا پرز»، «بروتالیست» و «ویکد» بود.
سی و یک نما - نیکول کیدمن ۵۷ ساله و برنده جایزهی اسکار، امسال با فیلم "دختر بچه" (baby girl) هیاهوی بسیاری به دنبال داشت. فیلمی که صحنههای جنسی آن از نگاه برخی منتقدین بیشتر از حد انتظار از سوپراستاری چون نیکول کیدمن است. اعتراضهایی که در مراسم کن۲۰۲۴ هم مشاهده شد.
سی و یک نما - آکادمی اسکار فهرست اسامی ۲۸۵ فیلم بلند داستانی را که برای رقابت در بخشهای انیمیشن بلند، مستند بلند و فیلم بینالمللی در اسکار ۲۰۲۵ واجد شرایط هستند را منتشر کرد.
سی و یک نما - در طول تاریخ تقریباً 96 ساله اسکار، 10 فیلم موزیکال برنده جایزه برتر بهترین فیلم شدهاند. این روند با فیلم ملودی برادوی در سال 1929 آغاز شد و تا آخرین برنده موزیکال، یعنی شیکاگو در سال 2002 ادامه داشت. موزیکالها به خصوص در دهههای 1950 و 1960 محبوب بودند و در این دو دهه، شش فیلم موزیکال موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم شدند؛ از جمله آثار کلاسیکی مانند داستان وست ساید، بانوی زیبای من و اشکها و لبخندها.
