او با حضور ساده، بی‌اغراق و واکنش‌های طبیعی در صحنه‌ها، نقش را مثل جزئی از دنیای واقعی شخصیت‌ها اجرا می‌کند، نه مثل بازیگر خردسال که فقط نقش را ادا می‌کند.
این نوع اجرا باعث می‌شود حضور کودکانه‌اش به داستان عمق بیشتری بدهد و انگار واقعاً بخشی از خانواده و زندگی شخصیت‌هاست، نه صرفاً «نقش» دراماتیکی که در قصه گنجانده‌ شده باشد.
حضور این پسربچه یکی از نقاط قوت «مو به مو» است.
او قبلاً در پایتخت نشان داده بود که بازی غریزی، طبیعی و بدون اغراق دارد و خوشبختانه در «مو به مو» هم همان ویژگی حفظ شده؛ حتی جدی‌تر و کنترل‌شده‌تر. بازی‌اش در این سریال نمایشی نیست، بیشتر شبیه یک حضور واقعی در دل زندگی روزمره است، چیزی که کاملاً با جهانِ پرویز شهبازی جور درمی‌آید.
نکته‌ی مهم‌تر این است که شهبازی معمولاً بلد است چطور از بازیگر کودک بازی بگیرد بدون اینکه او را به سمت احساسات اغراق شده هل بدهد. برای همین نقش شیرین این پسربچه نه تصنعی است و نه صرفاً تزئینی؛ بلکه کارکرد دراماتیک دارد و به فضای انسانی داستان کمک می‌کند و انتخاب درستی بوده چرا که بازی‌اش باورپذیر است و حضورش به عمق احساسی سریال اضافه می‌کند، نه به احساساتی‌گری.
سریال «مو به مو» ساخته‌ی  پرویز شهبازی در شبکه نمایش خانگی است  و اولین تجربه‌ی او در این فضا محسوب می‌شود که میرسعید مولویان، هانیه توسلی، الیکا ناصری، حسن معجونی، بنیامین بهادری و .‌. در آن نقش آفرینی می‌کنند اما گویی ستاره این سریال کودکی به نام "مهدیار" است.
تهیه کنندگی این سریال را نیز "مستانه مهاجر" به عهده داشته و از پلتفرم "شیدا" پخش می‌شود.

مو به مو یک درام اجتماعی با رگه‌های طنز است  درباره‌ی مردی  به نام منصور که بعد از شکست‌های مالی و شخصی و تصمیم‌های نادرست  در موقعیت‌های پیچیده‌ای قرار می‌گیرد و باید انتخاب‌های سختی بکند،  انتخاب‌هایی که زندگی خودش و اطرافیانش را دگرگون می‌کند. در مو به مو
برخلاف بسیاری از سریال‌های معمول نمایش خانگی که بیشتر به جنجالی و معمایی، پلیسی و هیجان‌ی  می‌پردازند، به روایت واقع‌گرایانه و شخصیت‌محور زندگی آدم‌های عادی پرداخته است. نوع روایت، تمرکز بر جزئیات روانشناختی، و دوربین آرام به‌جای اکشن‌های مصنوعی، از ویژگی‌های بارز این سریال هستند،  چیزی که شهبازی در ساخته‌های  سینمایی خود نیز  به آن مشهور است و بازخوردها و نظرهای اولیه منتقدان اولیه و تماشاگران در همین قسمت‌های آغازین  اثر را تحسین کرده‌اند. 
شهبازی با این کار نشان می‌دهد که می‌تواند موضوعات انسانی و روزمره را بدون اغراق دراماتیک به تصویر بکشد، که برای بسیاری از مخاطبان علاقه‌مند به درام‌های «واقعی‌تر» جذاب بوده است. 
از سوی دیگر، ممکن است برخی مخاطبان که به سریال‌های پرتعلیق و پر هیجان عادت دارند، این ریتم آرام‌تر و تأملی‌تر را کمتر دوست داشته باشند.
و شما نیز
اگر از طرفداران درام‌های اجتماعی واقعی، شخصیت‌محور و متفاوت هستید و می‌خواهید سریالی ببینید که مثل یک رمان تلویزیونی درباره‌ی زندگی و فشارهای آدم‌های معمولی باشد، «مو به مو» گزینه‌ی ارزشمندی است.
اما اگر دنبال سریال‌های سریع، هیجانی یا سبک سرگرم‌کننده هستید، ممکن است این اثر برای سبک شما کم‌تحرک‌تر و تأملی‌تر از حد انتظار باشد.
تاکید می‌کنیم که  مخاطبینی که طرفدار  درام‌های اجتماعی و واقع‌گرایانه هستند؛ فضای واقعی و ملموس همچنین  بازی‌ها و حال‌وهوای سریال را پسندیده‌اند و در مقابل  بعضی‌ها ریتم کند و هیجان کم آن را دوست ندارند.