هفتاد و نهمین دوره جوایز آکادمی فیلم بریتانیا (BAFTA) در حالی در رویال فستیوال هال لندن برگزار شد که فیلم «نبردی پس از نبردی دیگری» (One Battle After Another) ساخته پل توماس اندرسن با تصاحب ۶ جایزه اصلی، از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی، فاتح بلامنازع شب بود. اما فراتر از جوایز، این مراسم تحت تأثیر درخشش غیرمنتظره رابرت آرامایو، حضور بحثبرانگیز خاندان سلطنتی و لحظات پراحساسی قرار گرفت که مرز بین واقعیت و سینما را کمرنگ کرد.
پل توماس اندرسن با تریلر سیاسی خود، «نبردی پس از نبردی دیگری»، بالاخره توانست نظر اعضای بفتا را به طور کامل جلب کند. این فیلم علاوه بر جایزه بهترین فیلم و کارگردانی، جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای شان پن (که در مراسم غایب بود) به ارمغان آورد.
در سوی دیگر، رایان کوگلر با فیلم خونآشامی «گناهکاران» (Sinners) تاریخسازی کرد و به اولین نویسنده سیاهپوستی تبدیل شد که جایزه بهترین فیلمنامه غیراقتباسی را دریافت میکند. همچنین جسی باکلی برای بازی درخشانش در فیلم «همنت» (Hamnet) جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن را از آن خود کرد تا یکی از تحسینشدهترین اجراهای سال پاداش خود را بگیرد.
بدون شک شوکهکنندهترین لحظه شب، اعلام نام رابرت آرامایو به عنوان بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم «قسم میخورم» (I Swear) بود. در حالی که همه نگاهها به لئوناردو دیکاپریو و تیموتی شالامه دوخته شده بود، آرامایو که همزمان جایزه ستاره نوظهور (Rising Star) را هم با رأی مردم برد، توانست این غولهای هالیوودی را شکست دهد. او در سخنرانی پراحساسش گفت: «حتی در رویاهایم هم نمیدیدم که نامم کنار این بزرگان بیاید، چه برسد به اینکه اینجا بایستم.»
لیست برگزیدگان اصلی بفتا ۲۰۲۶:
• بهترین فیلم: نبردی پس از نبردی دیگری (One Battle After Another)
• بهترین کارگردان: پل توماس اندرسن (نبردی پس از نبردی دیگری)
• بهترین بازیگر نقش اول مرد: رابرت آرامایو (فیلم I Swear)
• بهترین بازیگر نقش اول زن: جسی باکلی (فیلم Hamnet)
• بهترین بازیگر نقش مکمل مرد: شان پن (نبردی پس از نبردی دیگری)
• بهترین بازیگر نقش مکمل زن: وونمی موساکو (فیلم Sinners)
• بهترین فیلم بریتانیایی: همنت (Hamnet)
• بهترین فیلم غیرانگلیسیزبان: ارزش عاطفی (Sentimental Value) از کشور نروژ
• بهترین فیلمنامه غیراقتباسی: رایان کوگلر (فیلم Sinners)
• بهترین فیلمنامه اقتباسی: پل توماس اندرسن (نبردی پس از نبردی دیگری)
• بهترین انیمیشن: زوتوپیا ۲ (Zootopia 2)
• بهترین مستند: آقای هیچکس علیه پوتین (Mr. Nobody Against Putin)
• ستاره نوظهور (رأی مردمی): رابرت آرامایو
مراسم ۲۰۲۶ بدون حاشیه نبود. حضور شاهزاده ویلیام و کیت میدلتون در فرش قرمز، آن هم درست چند روز پس از رسوایی بازداشت پرنس اندرو، فضای سنگینی را ایجاد کرده بود که مجری برنامه، آلن کامینگ، با شوخیهای گزنده خود سعی در تلطیف آن داشت.
یکی از متفاوتترین اتفاقات، شنیده شدن فریادها و کلمات ناخواسته در طول سخنرانیها بود. آلن کامینگ با درایتی ستودنی توضیح داد که این صداها متعلق به جان دیویدسون، فعال مدنی است که فیلم «قسم میخورم» بر اساس زندگی او ساخته شده. دیویدسون که دچار سندروم تورت است، در سالن حضور داشت و این اتفاق به جای ایجاد اخلال، به نمادی از پذیرش و واقعگرایی در این دوره تبدیل شد.
تیموتی شالامه و کایلی جنر با وجود حضور در سالن، از پیادهروی مشترک روی فرش قرمز خودداری کردند تا بار دیگر شایعات و کنجکاوی رسانهها را برانگیزند.
سازندگان مستند «آقای هیچکس علیه پوتین» و همچنین کارگردان فیلم «سایه پدرم» (برنده بهترین فیلم اول)، از تریبون بفتا برای ارسال پیامهای سیاسی درباره جنگ اوکراین، غزه و نیجریه استفاده کردند که با تشویق ایستاده حضار همراه شد.
