شهاب حسینی — «پوست شیر»
یک مأمور ضدگروگان‌گیریِ زخم خورده که با ترومای تجاوز و قتل دخترِ خردسالش شرایطِ روحی نامناسبی دارد و به پوچی رسیده است، او حالا درگیر یک پرونده می‌شود که او را به زخمِ زندگی‌اش وصل می‌کند و باید برای نجات جان گروگان، مرز میان قانون و بی‌قانونی را درنوردد. حسینی با بازی خاموش و پرتنش خود، تصویری از پلیسی ارائه می‌دهد که سنگینیِ هر تصمیمش را روی شانه‌هایش حس می‌کند.
امیر آقایی — «نوار زرد»
کارآگاهی که در برزخ میان حقیقت و پنهان‌کاری دست‌وپا می‌زند. آقایی با نگاه‌های سنگین و مکث‌های حساب‌شده، کاراکتری می‌سازد که مخاطب را در جست‌وجوی واقعیت با خود همراه می‌کند.
شهرام حقیقت‌دوست — «خون‌سرد»
پلیسی که با ظاهری خون‌سرد و آرام، اما درونی پرهیجان و شکاک، در تعقیب یک قاتل زنجیره‌ای قرار می‌گیرد. حقیقت‌دوست با درون‌گرایی ویژه‌اش، چهره‌ای متمایز از پلیس‌های همیشه‌عصبانی می‌سازد.
امیر نوروزی — «کوری»
کارآگاهی که در مواجهه با پرونده‌ای تاریک و پر از ابهام، باید از میان لایه‌های رازآلود جنایت عبور کند. نوروزی با حضوری آرام اما نافذ، به کاراکترش عمقی روان‌شناختی می‌بخشد.
رامبد جوان — «گناهکاران»
مأموری که در میان پرونده‌ای پر از گناهکاران واقعی، باید خودش را نیز محاکمه کند. جوان با بازی تعلیق‌ساز، مرز میان مجرم وقربانی را در هم می‌آمیزد.
شهاب حسینی — «پلیس جوان»
در نقش یک مأمور جوان که تازه وارد دنیای پلیس شده و باید میان آرمان‌گری و واقعیتِ تلخ جامعه تعادل برقرار کند. این نقش یکی دیگر از چهره‌های ماندگار حسینی در قاب پلیسی است.
علیرضا کمالی — «بازنده»
پلیسی که در تعقیب خلافکاران، خودش در بازیِ قدرت و باج‌گیری گرفتار می‌شود. کمالی با بازی پرکشش خود، سقوط اخلاقی یک مأمور را به شکلی باورپذیر به تصویر می‌کشد.
پیمان معادی — «متری شیش و نیم»
رئیس پلیس مبارزه با مواد مخدر که برای شکستن شبکه‌ای بزرگ، دست به بازی‌های خطرناک و مرزهای اخلاقی می‌زند. معادی با بازی چندلایه و طوفانی، یکی از پیچیده‌ترین و تحسین‌شده‌ترین کاراکترهای پلیسی سینمای ایران را خلق کرده است.
داریوش فرهنگ — «شلیک نهایی»
کارآگاهی باتجربه و اصولی که در پرونده‌ای پیچیده، باید میان اخلاق حرفه‌ای و فشارهای بیرونی تعادل برقرار کند. فرهنگ با وزنه‌ی کلاسیک و کاریزماتیک خود، چهره‌ای شاخص از پلیس متعهد ارائه می‌دهد.
احمد نجفی — «کارآگاه علوی»
کارآگاهی باهوش و بادرایت که با منطق و استدلال، پرونده‌های جنایی را رمزگشایی می‌کند. نجفی با بازی آرام و درخشان، این شخصیت را به یکی از محبوب‌ترین کارآگاهان تلویزیونی بدل کرده است.
رضا کیانیان — «اسکورت»
پلیسی که در مأموریت اسکورت یک قاچاقچی، میان سایه‌های امنیتی و هویت واقعی خود سرگردان می‌شود. کیانیان با بازی فرح‌بخش و چندلایه، کاراکتری می‌سازد که هم خنده دارد و هم تفکر.
نوید محمدزاده — «سرخپوست»
یک سرگرد سخت‌گیر در نیمه دوم دهه‌ی چهل خورشیدی، بین انتخاب میان آرمان و احساسش قرار می‌گیرد. محمدزاده با انرژی خام و حضور طوفانیِ خود، چهره‌ای خشن اما انسانی از یک پلیس می‌سازد.
